Bende Öldün İstanbul

Mekânın cennet olsun bende öldün İstanbul!
Yeniden dirilsen de bir daha gelmem geri.
Ruhumu lime lime tutup böldün İstanbul!
Saymakta zorlandığım uzun yıllardan beri…

Yüzümden tebessümü arş-ı âlâya saldın,
“Benim” dediklerimi ben uykudayken çaldın,
Gitsem gözüm arkada her şeyimi sen aldın,
“Ne kadar aç gözlüsün” diyorum tam da yeri…!

Çağ açıp çağ kapattın, yıl bin dört yüz elli üç,
Yorgunluğun bitince bana mı geçirdin güç,
Oysa katkı sağladım (bir)ini oldurdum üç
Görmezden gelemezsin şahane üç eseri…

Günlerim akıntıya karışmış boğazında,
Söylenmemiş sözleri tutarak ağzımda,
İki kelâmım yeter yanarsın avazımda,
Daha fazla söyletme sende ölen Ayser’i…

Ayser ÖZBAKIR