Düşümü Çalamazsın

Hayalimle birlikte uçurtmam telde kaldı

Esti acı fırtına koparıp ordan aldı

Gözden akan yaşları nehirle sele saldı

Onlar benim düşlerim sen onu çalamazsın.

Gönlümdeki yangının külünden harç yaparak

Çağırdım kaçtı gitti bir tağuta taparak

Tam da sahte gülüşle doğru yoldan saparak

Keşke ile mişlerim sen onu çalamazsın.

Adem (AS) babadan beri savunmasız bir köktüm

Yalnızlıktan korkarak Lût (AS) kavmi gibi çöktüm

Kalbimi yakan derdi bazen şiire döktüm

Kelime ev işlerim sen onu çalamazsın.

Ömürdeki med cezir rüya gerçek arası

Saldaki sen değilsen gelir elbet sırası

Aşikâr olur sırlar parlar ismin turası

Aynadaki eşlerim sen onu çalamazsın.

Yeşil düşen yapraklar bana neşe katmıyor

Pul pul oldu vücudum hançer bile batmıyor

Yaşlı bilgeye vardım bir hacamat atmıyor

Erken düştü dişlerim sen onu çalamazsın.

Huzur tavşana benzer zaman ise bir tazı

Masallarda aranan umut tarihsel kazı

Ruhumla şu bedenim kölen olmaya razı

Volkan kaynar döşlerim sen onu çalamazsın.

19.08.2013

Ahmet Çelik

Ceyhan