Sevdiğimi Anlatsam

Ergenlik çağımdan beri hayli zırlar durursun

Bu nefsimi hırlatmaya kötülük tesir etmez

Neşe elem ve kederle kendince yoğurursun

Sulu gözü ağlatmaya inan yâd eller dürtmez.

Gülün dalından kovulmuş bülbül misali solmak

Toprak bedende arayıp sendeki seni bulmak

Çok sevenler öyle dedi sevdiğinde yok olmak

Akıl hazır tırlatmaya bu devran böyle gitmez.

Ben kütüphane tozuyla her canlıya sorarım

Meçhul hayat tezgâhında varmak idi kararım

Onu bunu gözetleyip beklemekmiş zararım

Sevda okun fırlatmaya herkes arkadan itmez.

Mutluluk denen oyunda kor acıyla evlendim

Önce ahraz sanılarak tekme tokat dillendim

Bulduğum nemli zeminde tohum gibi zillendim

Bil yüreğim dağlatmaya aşksız ocaklar tütmez

Gönlümdeki yanardağda çağlayan sığ nehirle

Düşünce bir tek noktada gerçek büyük sihirle

Her nefes yazma çabamda tam destansı şiirle

Sevdiğimi anlatmaya dünyada ömrüm yetmez.

06.10.2020

Ahmet Çelik