Aşva

Dudakların körpe bir nâr gibi
Nârın nârıma güştâ

Âb-ı çeşmin ferime nûr gibi
Nûrun nûruma güştâ

Sanki dem'in ab-ı hayat gibi
Berzahta kefil aşka

An ki giryan ruha ruhsat gibi
Kabus müstakil aşka

Def ile mümkün mü bu vesvese
Na-tamamken temaşa

Seyr-i sefil oldum herkese
Ayn-ı milli ey aşva !

Kürd-i hicaz mı bu sessiz beste
Gönlüm açken pür cûşa

Bir nâle duyulur her nefeste
Sığınırken aguşa

Kapanır mı bu yara dehr ile
Şeb de boynuma eşvâ

Ruhum can buldu aşktan zehr ile
Şems-i canan ey aşva

Gök kuyuyum,afitabsız fecir
Sen, derya içre azra

Sen, müstesna bahçede muhacir
Mimlediğim bu asra

Âşikâr iflahım yok sem içtim
Girdabın ehlî başa

Şu derdest ömrüme mehil biçtim
Lahza uzanır taşa

Gönül bahçeme bağban dilruba
Ellerinde gül güştâ

Kanamadım elinden gülâba
Sevdaya ödül güştâ

Bihâra yel olsam nârına kül
Kül ki fazla mı câna

Semana ay olsam bahçene gül
Gül ki peyveste sana

Cân olur mu nevbahar cihâna
Tinden kopsa vaveyla

Aşk düşer gökyüzünden handana
Tenden düşen serayla

Afitab gözükmez yokluğunda
Güvercin değer arşa

Aşk üşür şebin soğukluğunda
Gün eremezse arşa

Hengam-ı şita bana her mevsim
Gönül düştü tufana

Lebden düşer sevdana bir resim
Saçlarında tuana

Mürde-dil aşkınla dirildi yâr
Abı çeşmim nâbeyda

Gönlüme gizlice girildi yâr
Faili meçhul sevda

Ayn-ı efsunla gönül dağladın
Geçmez oldu bu yara

Rişte-i canla beni bağladın
Dildâr geldi nazara

Bülbülüm,güle hasrettir canım
Aşkınla oldum şeyda

İş'âl ettin nâra döndü canım
Aşık oldum hüveyda

Hamza OKUMUŞ-Özlem PALA