Edebiyat ve Kültür Platformu
Sen Bil Me
SEN BİL/ ME
Dışarı vurdum kendimi
ve
kederimi
yol boyu yürüdüm, yürüttüm hederimi
oturdum bir banka
sele durdu yüregim
utandım
aslında Ankara yabancı degildi gözyaşıma
yine de utandım işte
düşündüm
aşk diye bir şey olmasaydı
bu kadar acırmıydı içim
bir mahsenin dibinde çürürmüydü bedenim
boşluga dalıp, tuzlu yağmurlar dökermiydi gözlerim
kara bulutlar toplandı tepemde
dizlerimi kırıp bastım bagrıma
susun
susun diye bir vaveyla çınlattım
düşlerimin ugultusuna
sıkıca kapattım kulaklarımı
perçeminden tutup boğdum kursağımda
susun
susun Allah aşkına
Şiiişt
biraz sukut
yutkundum kaburga kemiklerime sıkıştırdım
belki hayalsiz kalıp ölürler diye
adımlarımı geri atma
zifiri kuyuma dönme zamanı
belki
belki hiç bilmeyecektin
sana sessizce ölümlendigimi
ve
solumu parça parça kemirdigini
bil/me
sen bil/me de
geriye dönüp bak/ma da
Sen Bil Me başlıklı yazı Ene Araf tarafından
23.09.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
