Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Beni Dinle Bülbül

BENİ DiNLE BÜLBÜL

Kanatlarından dökmüş kakülüme yaşları
Menekşeler ağlıyor Gül'den duydum ey bülbül
Kelebeğin konduğu yosun tutmuş taşları
Sabır diye bağrıma basıp  koydum ey bülbül

Afeti devranım ben kurtulmam ahu zardan
Sakın sual sormayın ; münker nekirim yardan
Muhabbeti arz düştü gül yüzlü yare hardan
Duman sardı  âfâk-ı' derde  doydum ey bülbül

Bir bad-ısabah ile ister gönül gezmeyi
Güllerim soldu deyip vurma küflü kazmayı
Ey sunam ögrenmissin yadellerden üzmeyi
Dertleri tesbih ile bir bir saydım ey bülbül

Damla damla düşüyor yaş  yaprağa terinden
Avazını ummanda duydun ben ta derinden
Sen aşıksın anladım gözlerinin ferinden
Gökkubblerde taklı yıldız  aydım ey bülbül

Harun’im ahvalini bilirim deyyu deyyu
Bülbülüm dermanını  bulurum deyyu deyyu
Ahd ü zaman da olsa gelirim deyyu deyyu
Gönüller hareminde bende beydim ey bülbül

Âfâk (Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü.
Ahdâs ( dertli )
HARUN YILDIRIM
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 5
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Beni Dinle Bülbül

Harun Yıldırım Harun Yıldırım