Müsaadenizle Ölüyorum

Hey bayım!

Müsaadenizle ölüyorum

Hemen değil, belki birazdan belki yarın

Kuşlar nöbetleşe ötüşüyorlar duydunuz mu

Sokaklardan elini eteğini çekti çocuklar

Şizofren bir sessizlik var mahallede

Rüzgar bile es geçiyor benli iklimi

Görülmez bir kız oldum

Gözlerim düş kırığı, ellerim mezar taşı

Müsaadenizle bayım, ölüyorum

Ellerime “dünyanın yükünü taşıyamadı” yazın

Kalabalığın pürtelaş koşuşturmasında

Acılarımı atsam yere düşmüyor

Yüzler hep dertli, soluklar kesik kesik

Mutlu değilsin, mutlu değiliz, mutlu değiller

Tüm kişi çekimlerinde olumsuz duygular

Sonra tek el silah sesi duyuyorum kaldırımlarda

Şaşırmıyorum nedense

“Kurtuldu” diyorum, titriyor gamzelerim

Kendi intiharımın gölgesinde yol alıyorum

Müsaadenizle bayım, ölüyorum

Gamzelerime “ az kullanılmış” yazın

Bedenimde Suriye’den irtica eden bir yığın çocuk

Dertlerine ses oluyor kalp atışlarım

Ritmi bozuk kentlerin bombalanış seslerini

Damarlarımda taşıyorum

Kan kırmızısı düşler yerleşiyor bilincime

Hepsini kara deliğime atıyorum

Kimsesizliğin acı çığlığı yerleşirken iliklerime

Müsaadenizle bayım, ölüyorum

Şah damarıma “ bombalanan kent çığlığı” yazın

Şimdi ben kime söylesem inanmaz,

Bilmez şiirlerimin kendiliğinden yazıldığını

Kalbimin ellerinde mürekkep,

Ben sus dedikçe hüznü koşturmakta

Ne yapsam da kurtulamayacağım acılardan, belli

Her gece şimşekler çakıyor anılarımın harabesine

Sığınıp taş duvarlara, ağlıyorum

İsrafil’e lanet yağdırıyorum, üflemiyor Sur’u

Azrail’in asasında gözüm

Biliyorum, Araf’ta kalacağım, gözyaşı içeceğim

Belki kovulacağım cennetten, Şeytan’a sığınacağım

Ya da seve seve atlayacağım kızgın nehirlere

Sebeb-i meçhul, varlığı hakikat bir ölüm benimki,

İnanın.

Müsaadenizle bayım, ölüyorum

Yüreğime “ aslında hayatı çok sevdi” yazın

Düş Cinneti/ Ekim 2013