Süveyda 2

Dağıldım ey hayat halim perişan

Neden hep yokluktur payıma düşen

Kalbime mıh gibi saplanan nişan

Adını anmakta diller süveyda

Sonsuzluk ölümdür yanımda yoksan

Dört yana ördüğün surları yıksan

Hani zemzem olsan içime aksan

Kurudu aşkından göller süveyda

Hata sende değil tüm hata benim

Hep eksik kalıştır sana nedenim

Bir görsen halimi solmakta tenim

Sarmayınca bilmez kollar süveyda

Bulutlar yağmuru gözyaşın sanır

Toprak rücu eder arştan utanır

Aşk od 'una düşen uzaktan tanır

Tutunca ayrılmaz eller süveyda

Kalbimde açmayan bir gonca gülsün

Yıllarca sustuğum aşk adlı dilsin

Madem âşık ölmez aşk bizi bilsin

Aşınsın uğrunda yollar süveyda

Yıldızlar ağlıyor  sen susuyorsun

Susunca evrene kan kusuyorsun

Bir hayalin kaldı bak asıyorsun

Sallandırır dalda yeller süveyda

Aşk denen kuyunun içine düştüm

Dedim bahtiyarım aşkla buluştum

Sığmadın Âdem'in bağrından taştım

Çiçeğe donandı dallar süveyda

Şimdi sensiz acı ballar süveyda

Adem Efiloğlu