Edebiyat ve Kültür Platformu
Ben Ölürüm Sen Bilmezsin
Iyiyim ben iyiyim,
Sadece sensizim, birazda eksik.
Erkenden kalkıp düzensiz beslenebiliyorum artık.
Saçlarımı taramıyorum eskisi gibi,
Ne anlamı olacakki sen kızmadıktan sonra.
Sen kokmuyorum, yalnızım korkuyorum.
Içime kapanık yaşıyorum, yada öyle sanıyorum.
Kaçtıkca kendimi, kendimde buluyorum.
Bilmiyorsun kanıyorum.
Eskisi gibi değilim, biraz da eksik.
Dönsen diyorum, tamlananım olsan diyorum.
Düştüğüm bu sensizlikten kurtarsan diye haykırıyorum.
Sensizligime mum yaksan, kül olsam diyorum
Duymuyormusun?
ÖLÜYORUM.
Sevmiyorsun gelmeyeceksin anlıyorum.
Peki hiçmi gülmedi kalbin bana,
Hiçmi yanmadın benim kavrulduğum gibi.
Sen hiç sensiz kaldınmı bilirmisin sensizligi.
İlk günden başladı çalkantılar.
Yapacak bişeyler aradım, bulamadım
Bir sigara bir sigara derken muhasebesini unuttum.
Sıkıldım nefes alamadım.
Havada temizdi halbuki, tek fark sen kokmuyordu.
Dayanamadım ilk otobüse atladığım gibi kaçtım oradan.
Ne bilirdim ki ön koltukta senin karşıma çıkacagını,
Aynadaki yansıması o kadar benziyorduki sana,
Ürperdim.
Şizofreni kanıma girmiş, en kuytu köşelerimi bile senle fetetmiş olsa gerek.
Hayalini görmek için bile bahane arar olmuş, dolanıyorum işte.
Ha birde unutmadan kabuk tutmaya başladı bile yaram.
Hatta biraz sensizlik bile basabiliyorum yarama.
Kül oldu ateşin, biraz uzak durki alevlenmesin.
Bilirsin ateşle barut yan yana durmaz, ya birlikte yanarız yada yok oluruz
ben yanmayı sen yakmayı yol ettin kendine.
Üzgünüm ama,
Beni artık sadece güneş,
Seni ise sadece başka bir beden yakar...
Sadece sensizim, birazda eksik.
Erkenden kalkıp düzensiz beslenebiliyorum artık.
Saçlarımı taramıyorum eskisi gibi,
Ne anlamı olacakki sen kızmadıktan sonra.
Sen kokmuyorum, yalnızım korkuyorum.
Içime kapanık yaşıyorum, yada öyle sanıyorum.
Kaçtıkca kendimi, kendimde buluyorum.
Bilmiyorsun kanıyorum.
Eskisi gibi değilim, biraz da eksik.
Dönsen diyorum, tamlananım olsan diyorum.
Düştüğüm bu sensizlikten kurtarsan diye haykırıyorum.
Sensizligime mum yaksan, kül olsam diyorum
Duymuyormusun?
ÖLÜYORUM.
Sevmiyorsun gelmeyeceksin anlıyorum.
Peki hiçmi gülmedi kalbin bana,
Hiçmi yanmadın benim kavrulduğum gibi.
Sen hiç sensiz kaldınmı bilirmisin sensizligi.
İlk günden başladı çalkantılar.
Yapacak bişeyler aradım, bulamadım
Bir sigara bir sigara derken muhasebesini unuttum.
Sıkıldım nefes alamadım.
Havada temizdi halbuki, tek fark sen kokmuyordu.
Dayanamadım ilk otobüse atladığım gibi kaçtım oradan.
Ne bilirdim ki ön koltukta senin karşıma çıkacagını,
Aynadaki yansıması o kadar benziyorduki sana,
Ürperdim.
Şizofreni kanıma girmiş, en kuytu köşelerimi bile senle fetetmiş olsa gerek.
Hayalini görmek için bile bahane arar olmuş, dolanıyorum işte.
Ha birde unutmadan kabuk tutmaya başladı bile yaram.
Hatta biraz sensizlik bile basabiliyorum yarama.
Kül oldu ateşin, biraz uzak durki alevlenmesin.
Bilirsin ateşle barut yan yana durmaz, ya birlikte yanarız yada yok oluruz
ben yanmayı sen yakmayı yol ettin kendine.
Üzgünüm ama,
Beni artık sadece güneş,
Seni ise sadece başka bir beden yakar...
Adil Karaoğlu
Ben Ölürüm Sen Bilmezsin başlıklı yazı Adil tarafından
18.10.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.