Hep Seni Dilendim

Gelirsin diye yollarını bekledim

Gelirsin diye ismini rüyalarımda zikrettim

Gelirsinde seni sevdiğini söyler diye bekledi dudaklarım

Sen gelmeden kapandı yar yollarım

Gurbet ellerinde sensizliğin hasretinde kaybolan

Seni özlediğimde her an senin için ağlayan

Bir gün hasretlik biter diye bekleyen

Hasret bitmeden yollarım kapandı yar

Kara toprağa girince adına türküler yaktım

Ağladım kurudu göz pınarlarım

Ayrılığın kör kuyularında yokluğunda kayboldum

Ayrılık ne zormuş çarmıha gerilen benim yüreğim benim ellerim

Ayrılığın feryadını nağmelere yükledim

Sensiz geçen hicran geceleri karanlıklara yükledim

Yar inan ki ben seni çok özledim

Ayrılık ne zormuş çarmıha gerilen benim yüreğim benim ellerim

Neylersin ömrün sonbaharında yere düşerse yaprak

Ayrılığın kor alevine bakarım pencerede yüreğim dumansız yanar

Çocuklar gibi bir köşede sessizce ağlarım

Ayrılık ne zormuş çarmıha gerilen benim yüreğim benim ellerim

Yüreğim kırlangıçlar gibi yaralı

Biter mi bilmem sensiz ayrılığın şarkısı

İnan ki ayrılığın hasretine dayanmıyor bu yürek

Perde perde canımdan geçtim

Hep seni dilendim

Ömrüm son bulurda seni bulurum diye hep sabırla bekledim.

MEHMET ALUÇ

ANKARA SİNCAN