Ve...

Veda zamanı gelmişti

Adam ağlıyordu

Gözyaşları yanaklarından süzülüp

Yüreğinde çoğalarak

Yeniden sel oluyor

Kirpiklerinden taşıyordu adamın…

Adeta af diliyor, dudaklarından dökülen

"İstemezdim böyle olmasını" cümlesini

Sanki alnına kazıyordu

Ve bir taraftan da adam ağlıyordu...

Belki mecburdu!

Gecenin karanlığında yeni gelmişti evine

Sanki gelirken karanlık geceyi de üzerine giyinmişti

Nasıl olur? Nasıl olur diye avazı çıktığınca haykırmış

Sesi gecenin zifiri karanlığında yankılanmıştı

Ellerini yumruk yapıp

Ağır gelen, taşıyamadığı başına destek yapmıştı

Ve gözleri iki çeşme adam ağlıyordu…

Çok seviyordu kadını…

Canı pahasına seviyordu adam!

Ama kadının selameti açısından

Mecburdu…

Gücü ağlamaya yetiyordu

Adam ağlıyordu…

Ve kadın…

Aynı şehirde, başka bir evde

Yatağında iki büklüm, elinde telefon ile

İçini çeke çeke…

Gözyaşlarını yüreğine döke döke hem ağlıyor

Hem de adama “ne olur anla beni” yazıyordu

Sonra derinden bir müzik sesi duyuldu

“Omzumda iz bırakma 

Yüküm dünyaya yakın 

Elfida 

Hep aklımda kalacaksın” diye son bulan…

Belli ki bir veda havasıydı esen. 

Yüreğinde hissettiğin sıcaklık

Unutma!

Sevdamın kanayan yarasıdır

Diyerek ağlayan adamın

Gözyaşları süzülüyordu yanaklarından…

Unutma! Unutma sakın!

Her ne olursa olsun, ne yaşarsak yaşayalım,

Senden tüm izler kalacak hayatımda.

Gözlerimden akan her damla yaşta

Seni hatırlatmayan bir yer bulabilirsem

Kan gölü olur yanaklarım, diye yazıyordu adam

Ve kadın da okuyordu yazdıklarını

İkisi de ağlıyordu…

Belli ki veda zamanı gelmişti

Hoşça kal can tanem

Hoşça kal iyiki varsın

Hoşça kal en güzeline emanetimsin

Yazıyordu kadın…

Ve adam da okuyordu yazdıklarını

Gözyaşları sel olmuş, set çekmişti aralarına

Birbirlerine sarılamamışlar

Yüz yüze de gelemediler dostça olsa da…

Vakit tamamdı…

Ayrılık saati gelip çatmıştı

Ve yolları ayrıldı…

Adam hıçkıra hıçkıra ağladı

Kadın da hiç bu kadar ağlamamıştı.

Ve…

Dalından düşen yapraklar gibi 

Adam bir tarafa

Kadın başka bir tarafa

Çaresizlik içerisinde savrulup gittiler

Çünkü… Mevsim sonbahardı…

 

//Unutma cennete giderken tut ellerimden beni de götür//

Mustafa KARAAHMETOĞLU

21.10.2013