Ben hayatımı buldum 
Kabuslarım yok artık 
Ne bir kuşum ne de  
Var olan zincirlerimi kırdım 
İçimdeki seni yok ettim .
Hiç olmadığım kadar hürüm
Ve bir o kadar da umutluyum 
Kaybolmuş ışığımı bulmuş gibiyim
Bazen kahkahalara boğulup, 
Bazense hıçkırarak ağlıyorum .
Tek bir farkla bu defa sana değil 
Günler daha da güzel geliyor
Artık duyuyorum kuşların cıvıltılarını
Eşlik edebiliyorum açan çiçeklere 
ve ben her nedense yeniden 
Ama yeniden yaşıyor muş 
Gibi gülümsüyorum hayata ...