Kayıp Sevgi

İnce sis, perdesini çekiyor gecenin üzerinden

Adresi kayıp yerlerde dolaşıyor biçare

Unutulmuşluğa  açıyor gözünü

Sabah her zamankinden daha kara,

Gam kasavetin yükü omuzlarında.

Sevginin yanına oturuyor

O’na  muhtaç yetim çocuk

Tozunu siliyor unutulmuşluğun

Eğiliyor kulağına gel benimle diyor.

Seviyor ellerini, seviyor kendi kendini

Üzmüşler, kırıp dökmüşler besbelli

Övgüler yağdırıyor sevgiye

Nereye sığdıracağının tarifsiz düşüncesiyle .

Güneşe bakıyor

Senden daha sıcağım diye bağırıyor

Avaz avaz…

Avareliğine   hayıflanıyor

Yanlış mekanlarda aradığı sevginin

Geç kalmışlığına…

Çıkmaz yolların avaresi,

Yitirilmişliğin peşinde zamanın kayboluşları

Arayıp sormaktan  yorgun dil.

Tam ramak kala

Zirvesine ulaşamadan hezeyanlarında

Kaybolup gitmek zor geliyor

Nefretle haykırıyor bu günde

Henüz bulmuşken,

Yeniden kaybettiği sevginin arkasından

Evrene, hayata isyan serzenişlerinde

Saçları yumak- yumak ellerinde

Sevgi…

Sevgi, yine mi gömülüyordu  maziye?

Eksik bir şeyler var diyor

Çözemediği bulmaca içinde

Dizlerini büküp başını kaldırdığında

Sis perdesi çoktan inmişti gözlerine

Zor olmamalıydı sevgiye ulaşmak

Zirvesine tırmanmayı göze alarak

Dur durak bilmeden

Koşmalı dört nala arkasından

Kırmalı zincirini kaderin bu kez

Evet bu kez tutmalı sıkıca yakasında

Tarifsiz sevmeli

Kilitlemeli kapıyı üzerine esir almalı müebbete

‘’Prangalarla bağlamalı yüreğinden yüreğine

 Sevgi kalmalı gitmemeli bir yere’’

Şiirime ses olan değerli hocam Bünyamin beye çok teşekkürler

Gamze YAĞMUR

27/10/2013