Ömrümün Hazanı

Nedense hüzün çöker, burkulur acır içim 
Kaygıyla yaşar oldum hazanım yaklaştıkça. 
İlkbahar yaz isterdim, elde olsaydı seçim 
Ürperip üşür oldum, hazanım yaklaştıkça. 

Sarıya çalar renkler, eser kalmaz allardan, 
Savrulurken yapraklar birer birer dallardan. 
Tek başına sırayla, gidilen o yollardan 
Yürümez koşar oldum hazanım yaklaştıkça. 

Ne çok hayalim vardı, yapamadan tekini 
Bol keseden harcayıp yedim ömür çekini. 
Dertlerim yetmez gibi, dünyanın tüm yükünü 
Sırtımda taşır oldum hazanım yaklaştıkça. 

Çabuk geçti mevsimler, karlar yağmak üzere 
Her gün daha hızlanır, döner durmaz yerküre 
Yükseklere uçarken, yakın giderek yere 
Kendime şaşar oldum hazanım yaklaştıkça. 

Mahir kabul etmesen, desen de henüz erken, 
Yalpa yapar sallanır, dizler titrer yürürken. 
Nedeni olmaksızın öyle durup dururken 
Boşluğa düşer oldum, hazanım yaklaştıkça.