Sustum

Ne kadar yol varsa içimde gidilebilecek
bentler koyup etrafına kapadım yolları
ne kadar söylenecek söz varsa 
lügâtımdan çıkartarak sustum...

Kanadı kırık kuşun acıları içinde
her yanı yara bere kanrevan içinde 
boynuna ağır yüklerin halkasını takarak sustum...

Bir ölünün susabileceği kadar 
içimde biriken ne varsa kusarak sustum...

Acılara inat yokluğumu kabullenecek kadar 
alışılmışın dışında söylenebilecek kaç söz 
kaç kelam varsa unutarak sustum...

Kaybolmuşluğun dehlizinde 
uçurumların köşelerinde 
kaç heba edilecek anı varsa 
her sözün bitişinde 
ne kadar susulacaksa o kadar sustum...

Volkanların haykırışlarına eş 
yüreğimin yangınlarına eş 
ateşin koruna eş 
alevler içinde yanarken sustum...

Viran eylemiş gülün suya hasret solarken
bülbüle söyleyebileceği sitem dolu kelimeleri
boğazımda düğüm düğüm yutkunarak sustum...

Vakit varken ecele 
hayat içinde binbir çile 
yokluğun müebbetine gebe kalarak

SUSTUM...



Hülya Akyıldız