Hayatımın Yıkık Dökük Kareleri

Katran karası bir sabaha uyanmış gözlerim
Silik siluetler puslu görüntüler…
Dilimin ucunda söz olmayı beklerken harfler
Tuz buz olup dökülmüş heceler

Hayatımın yıkık dökük kareleri…
Yapıştırılıp tamir edilse de
Eskisi gibi işlemezki!

Artık saatler yorgun tik takları vurmaktan
Bakma sen zamanın haldır haldır aktığına
O bile bezgin bu koşuşturmacadan

Son kapımı da kapatırken
Çıt çıkarmayın mabedimde
Sesinizi susun ilelebet
Acıtmayın yaşanmışlarımı

Çıkartıp bölüp toplarken
Dağıtmayın aklımı

Ruhumdan el çekmiş benim bu hayat
Görüntü olsun diye yaşıyor gibiyim
Nerden sinişmişse üstüme bu fütursuzluk
Koyverdiğim ipin ardından bile koşturmuyorum!