Çanlar Çalıyor

Örselenmiş hayatlar geçiyor şehrin köşelerinden
Soluk renkli siluetler diziliyor pencerelerde
Perdelerde yorgun düşmüş siluetler
Gözlerde bi donukluk, sözlerde vurulmuşluk…
Can çıkarıcı anlar çörekleniyor bağırlara

Suçlusunu kaybetmiş suçlar …
Adresini kaybetmiş mektuplar….
Kurbanını arayan pusular…

Kurşun vızıltıları uğulduyor sokaklarda
İsraf edilmiş hayatların yarı yanları kan ağlıyor
Kurulup kurulup devrilen cümlelerin
Bi daha ayaklanacak mecali yok

Uzadıkça uzuyor karanlıklar
Gecenin sabaha ermeye niyeti yok
Ekilen fırtınaların rüzgarını biçme vakti yakındır
Bangır bangır çalıyor çanlar!