Ömrüm Kabre Doğru

Korktuğum hâllerin içine düştüm,

Hayat beni sensiz yoruyor gibi.

Kurduğun tek hayâl rüyanda düştüm,

Geçen yıllar bizi soruyor gibi…

Gözlerim aklını deliyordu ya!

Börtü-böcek bunu biliyordu ya!

Baktıkça bakasın geliyordu ya!

O ânlar her yerde duruyor gibi...

Bir hasret ki tam da gönlümden vurdu,

Rüzgâr olup dallarımı savurdu,

Yokluğun zemheri kasıp kavurdu,

Çok soğuk köklerim kuruyor gibi…

Zamana yaymıştım tüm hevesimi,

Haykırsam seneler duymaz sesimi,

Şu an hayatımın en son mevsimi,

Ömrüm kabre doğru yürüyor gibi…

Ayser ÖZBAKIR