Bir Şiiri Ağlatmak

Ey vapuru karada yüzen gönlüm

Ey kuytulara köle ömrüm

Bir kararltıya kızmış yüzün

Susmuyor ciğerime işlemiş özün

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

Kırmızı yanıp sönüyor gökyüzüm

Dağın eteklerine dalıyor, içsel hüzün

Sözüm, özüm ağlayan yüzüm

Bir soluğa vuruyor derin hüzün

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

Gölgene eş adımlarla yürüyor izim

Bir taburluk cenazeye muhtaç sesim

Senin ayına yansıyan son denizim

Mabedinin altında yatan sızım

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

Yanık bir yürekten, akıyor sensiz günüm

 Toprağın bağrında yeşeren filizim

 Bir elin, belin, baharda uçuşan telin

Bir busenin günahını özlüyor tenim

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

Bir yudumluk şerbeti bitiriyor boğazım

Anım, anın, zamana,meydan okuyor her yanım 

Söylüyor,söyleniyor kendince avazım 

Çığlıklarıma karışmış özleyen hazanım 

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

Acımı yeneme-dikçe, kızıyor kızdırıyor sazım

Türküm de, şarkımda söylüyor... 

Dilime bir gem oturuyor gam vuruyor nazarım

Avuçlarımı sensizliğe bulamış sırıtıyor yazım

Bir şiiri ağlatıyor, bir kadını acıtınca sözüm

HATİCE TML(23.11.2013)