Edebiyat ve Kültür Platformu
Kendimden Bıkıyorum
KENDİMDEN BIKIYORUM
Sabrımın kehaneti değildi bu zor günler
İnandığım ne varsa hepsini yıkıyorum
Canıma od tıkadı harı yakan kor dünler
Kıvılcım salan ânâ bir kurşun sıkıyorum
Seni hatırlatan tüm şiirleredir kastım
Gezdiğimiz yerleri ben gözlerime astım
Şarkıları yarama tuz niyetine bastım
Kalmadı güç kuvvetim yerlere ıkıyorum
Deli doluydu sevda bizi baştan çıkardı
An gelir ateşlerde yüreğimiz yanardı
Sanki felek durmadan sabrımızı sınardı
Vardır bir hayır deyip içinden çıkıyorum
Benden başka elleri avucuna aldın mı
Gözlerin gözlerinde hayallere daldın mı
Bir beden de can olup otağında kaldın mı
Düşündükçe kendimin hatrını yıkıyorum
Baştan beri sahteymiş gönülde nikahımız
Daha ilk günden beri varmış meğer vahımız
Sahte sözlere kurban gitti şiir şahımız
Seni yazan kaleme dişimi sıkıyorum
Metanet vefasızın hem iman hemi dini
Hicran denizi vermez aşka can simidini
Yüreğim yitirmedi hiç bir gün ümidini
Boş hayal kurar diye önünü tıkıyorum
Avucumda parmaklar esir oldu sayende
''La Havle'' çeke çeke yumruğu sıkıyorum
Vefadan eser yokmuş verdiğin şu payende
Kendime düşman olup kendimden bıkıyorum
HÜZÜN ŞAİRİ: N Y
Kendimden Bıkıyorum başlıklı yazı Hüzün Şairi tarafından
24.11.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.