Sessiz İsyan...

Kaçıncı perde

Kim bilir;

Bitmek bilmeyen

Bir hikâye…

Başı çoktan belli,

Sonunda neler neler gizli…

Öksüz düşlerimin isyanı,

Yaprak yaprak

Dört bir yana

Savurdum her birini.

Titrek ellerim soğuk,

Gözlerim her dem nemli,

Gördüm ki;

Tüm sözler yalan,

Büyümekte içimdeki

Sessiz isyan.

Neye, kime inansam

Hep oldu sonu hüsran,

Dost eyledim her birini,

Zor muydu

Tutmak elimi.

Suçluyum, bilirim

Yol yakınken,

Çekip gitmeliyim,

Bir ömre bedeldi rüyam,

Çoktan sildim defterimden.