Hasan

            HASAN

Geç kalmış yine bizimki

 İşte masası işte kalemi

Şurada bir kâğıt var

El yazısıyla yazılmış

İki üç kaysıyla bir nar

Belli ki dudaklar aranmış

Bir de fotoğraf dayısıyla

Güneşten nasıl kızarmış

Gözlerini bir geçse

Boğulmadan maviliğinde

Dünden razıymış

Dudağındaki kızıl sürgüne

Hiç görmedi desek neyse

Hiç sevmedi desek yalan

Adam olmaz dostum

Kapılacak birine illa Hasan

Olan bize oluyor farkındaysa

Aranan biz gece yarısı uykusuz

Avut işin yoksa bir o kadar huysuz

Hele şarabı yanındaysa..

Gel de anlat şimdi sıkıysa

Ucuzmuş şişesi iyi gidermiş

Yemekle arası yok zaten

Bir seferinde Müzeyyen

Belki  de Aysen canına yetmiş

Kompartımanda bir kadın

Uzaklaşırken geçmişinden

Yaklaşıyormuş adım adım

Geçip giderken içinden

Söylenmiş durmuş tren

Neden böyle geç kaldın

İşte böyle bizim Osman

Hemen oracıkta yazar çizer

Senaryo hep dayısından

Babası ölmüş ilkokuldayken

Yoksulluk boynunu büker

Memnun böyle yazısından

Arada uğrar yengesine

Hal hatır derken birisinde

Almış haberi mezardan

O gün bugün sevdiği o insan

Aradığını hiç bulamayanlardan

Sevmeden evlenme Hasan

Dediği aklında kalmış…

Dr.süreyya önder