Sonbahar Hazırsa

Hey sen gümüşi koca Göknar

Dökülse ya bu kez yaprağın

0 bir tanesiyse benim düşesim

Hemen tanırdı ya eski çınar

,

Ya gerçekse siyahı kınadığın

Ah uçabilsem beyazın zorunda

Nedir ki bu vefasızı düşleyesim

,

Acelesi neyse toprağın

Daha Eylüle pek çok var

Bu kuş çaresiz anladığın

,

Sanki bir tek onun umurunda

Böyle ortalık yerde üşüyesim

Haklıymış aziz dostum rüzgar

Zemheriyeymiş üşenesim

,

Sen denize çalan Ladin

Buluta bükülmesin dudağın

Yağmuru bilirim az çok özledin

,

Ne güne duruyor mısralar

Dizelerde kırık dala özenesim

Salınsa o biri kuruduğunda

Hani ayazayken titreyesim

,

Bu serçe belki el kadar

Hakikat hazanı çok dinledin

Melteme dönüktü ya mavi yanağın

,

Dere kenarına kim konar

Aklım daim kışın koruduğunda

Unutulsa ya o sakladığın

Nasıl olsun ki kara küsesim

,

Bu güze sen gökteki mübaşir

Doğruysa adımı usulen andığın

Kaç dizem birden endişelenir

Gökyüzüne varmışçasına değesim

Bu aşk kalbimi yorduğunda

Hele ki o hüzülne darmadağın

Öylecedir kadere boyun eğesim

,

Sonbahara hazırsa teneşir

Haberi olsa ne ki o dağın

Şahikasına kalmaz hevesim

O kardeleni sorduğunda

Güç bela dumanım yetişir

Bulunsa boş artık aradığın

Zaten tükenir son nefesim