Özlüyorum

Ö(z)lüyorum

Uyku tutmuyor yine.

Gözlerimi kapatınca seni görüyorum.

Öyle özledim ki seni.

Sesini, kokunu, bakışını

Senli sabahlara uyanmayı,

Ve gecelerde kaybolmayı özledim.

Huzur kokan bakışlarını özledim.

Şimdi kime baksam ölüyorum,

Yaşamaya çabalarken.

En çok sen yokken yazıyorum.

Bir gemi de açıldım aşka,

O gemi battı.

Sen olmayınca olmuyor işte!

Güneş hiç doğmuyor,

Yüzüm gülmüyor.

İnsan selinde yalnızlaşıyorum.

Kimse sen olamıyor,

Sen herkes olurken

Ö(z)lüyorum ama susuyorum.

Haykırışlarım yüreğimin de yankılanıyor.

Çöl sıcağında üşür oldum.

Yoksun!

Hiç olmadın belki de.

Özledim yalnızca.

Sarılsan geçecek aslında acım.

Ben ö(z)lüyorum sadece seni/sana.

Bir köşe yarattım hep oradasın.

Sayfalar dolusu mektup var.

Bir tane açıp bizi yaşıyorum.

Kibritçi kız misali.

Tek fark her satırda ö(z)lüyorum.

Büşranur Erayabakan