İçimdekiler Orman Olur Da...

Yazarak konuşurum ben, düşünerek varım ben. Kendime dışarıdan baksam, havada uçuşan ama görünmeyen toz taneleri gibiyim. Ne hayallerim ortada ne de fikrim... Beni eleştirenlere çok kızmıyorum sonuçta beni tanımıyorlar... Tanıdıklarını sanıyorlar oysa benimle ilgili bildikleri dilimden çıktığı kadar... Ama dedim ya dilimden çıkanlar bir yaprak etmez... Beni tanımak yıllar ister sözler değil... Ben aşık oldum mu bunu belli etmek isterim mesela... Sözlerle, hareketlerimle... Öyle açık bir insan da değilim utanıveririm, hislerimi dile dökemem... Bu yüzden tanımıyor ya insanlar beni... İçine kapanık biriyim işte beceremiyorum pek... Becerebilsem duygularımı açıkça yansıtmayı, kim bilir neler değişecek hayatımda, içimde, bende...