Kıskanıp Duruyorum

Güneş kayboldu birden gökte bulutlar koyu

Gülü dikenden bile kıskanıp duruyorum

Artık selamın bile gelmez oldu gün boyu

Ben seni benden bile kıskanıp duruyorum

Kendimi avutacak senaryo kuruyorum

Bir kere kalp özüne düştü kıskançlık kurdu

İnce karın ağrısı koca bedeni yordu

Kıskandığım tüm diller sana kardeş diyordu

Yorgun bedenden bile kıskanıp duruyorum

Kendimi avutacak senaryo kuruyorum

Kimi gizli kapaklı kimisi ayan beyan

Hançer pençeli şüphe ruhumu tırmalayan

Senin çıplak tenini sarıp da sarmalayan

Mor elbisenden bile kıskanıp duruyorum

Kendimi avutacak senaryo kuruyorum

Irmağı ters etmişim sana akmasın diye

Güneşi perdeledim teni yakmasın diye

Gözlere mil çekmişim dönüp bakmasın diye

Seni ben senden bile kıskanıp duruyorum

Kendimi avutacak senaryo kuruyorum

İbrahim COŞAR