Coşari Olmak İçin

Baba fısıltısıyla göz açmışım dünyaya,

İbrahim’le ad bulup ömrüm erdi ziyaya.

Toprak yollarda koşup, çamurla yoğrulmuşum;

Tökezlenip düşsem de gücümle doğrulmuşum.

Özü dürüst babanın terbiyesini aldım;

Ne yanlış yola düştüm ne de yanlışta kaldım.

Bir ömür boyu sürdü yaşam ile savaşım;

Ne kazançta haram var ne de haramdı aşım.

Nefsin karanlığında olmayınca niyetim,

Halkıma hizmet için geçti memuriyetim.

Beni yaratan gücü, bana güç katan bildim;

Bayrağı bayrak bildim, vatanı vatan bildim.

Benim için önemli olmayınca para pul;

Ne şaha köle oldum ne de padişaha kul.

Duygular nefesimdi, kalem gönül sesimdi;

Mısraların iklimi huzurlu adresimdi.

Ulaşamazsam bile düşlediğim hedefe,

İstedim ki hiç gölge düşmesin bu şerefe.

Her türlü zorluklarla mücadele ettim ben;

Coşari olmak için ömrümü tükettim ben.

26.10.2026 / Samsun

İbrahim COŞAR