Seni Sevgimle…

Görebildiğin kadar sevmelisin

Ağlamayı bilmelisin

Hüznü ve kederi sevinçle birlikte

Taşımalısın yükü yüreğinde

Her gün gittiğin yolda

Dönüp baktığın köşede

Bakmayı bakabildiğin kadar

Bakmalısın sevgin kadar

Kar yağıyor uzanıyor ellerimiz

Kelebekler uçuyor

Toprağa düşüyor ümitlerimiz

Eriyor toprağın bağrında

Yanık duygularımız

Üşüyor yalnızlığımız.

Hesabını yapmalısın hesapsız düşlerin

Gerçeğe alışmalısın

Alışabildiğin kadar acıya

Belki başka bir bahara

Sözlerini seçmelisin

Tutmalısın söz verdiğin kadar.

İnce bir dokunuştu

Benimkisi ipeğimsi saçlarından

Koklamaktı hasretini

Ruhumun derinliklerinde

Yılların kanadında taşımaktı

Seni sevgimle…