Canın Çıkmasın

Nasılsa geceye döner gündüzün,

Kandilini kimse gelip yakmasın.

Yalnızlık kuşatıp çökünce hüzün,

Bir kul dönüp tarafına bakmasın.

Ömrümün üstünde kara bulutsun,

Sevdiklerin teker teker unutsun,

Gözerinin pınarları buz tutsun,

Ağla! feryad-figan yaşın akmasın.

Ağlattın canlıyı, üzdün ervahı,

Sorulur elbette bunun günahı,

Sonunda döktürdün dilimden âhı,

İnim inim inle canın çıkmasın…