Edebiyat ve Kültür Platformu
Hüzünlendim Yine
Hüzünlendim Yine
Ne zaman keman sesi duysam;
Alır götürür beni o günlere.
İnce bir sızıdır içimde.
Geri dönüp maziye baksam.
Anılar yüreğimi dağlar.
Kim bilir hangi ilkbaharda,
Yeşerecek kuruyan dallar.
Hey gidi günler! Nerede kaldı,
Hayatı toz pembe gören,
Uçarı ve romantik o kız.
Bir bir gözümün önüne geldi..
Eski kulübe çoktan yıkılmış.
Tahta köprü de yok artık.
Ooof! Hüzünlendim yine...
Sahiller şimdi bomboş.
Rüzgar söylüyor bizim şarkımızı..
--Hani o bırakıp giderken seni,
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın---
Yanıma uğramaz oldu martılar.
Özgür değiller artık
Fırtınadan kırılmış kanatları.
Çözülür usumda düğümlenen anılar.
Yeniden mutluluğu tatmak için,
Her zaman rüyalarıma girer.
Bu gece mehtapta yok.
Sadece sönük bir yıldız.
Çok uzaklardan göz kırpar
O da tıpkı benim gibi yalnız.
Ülkü Ahıska 22 .12 2013
Bir zamanların Konservatuar keman bölümüü öğrencisinden
Hüzünlendim Yine başlıklı yazı Ülkü AHISKA tarafından
22.12.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 10
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.