Öylesine Arkadaştık

Öylesine bir devirdi bizimki

Tepede küçük bir kartopuyduk

Hızla gözü kara inmiştik

Serde gençlik var deli-doluyduk

Büyümüştük sanki birdenbire

Biz o yaşta aşkı sevmiştik

Parçalanmıştık tatlı yüreklerde

Öylesine bir umuttu bizimki

Gece gündüze karışırdı ikimizde

Yıldızlar bizimdi güneş herkesin

Ellerimiz çoğunda boş kalsa bile

Derdi neydi ki ağustos böceklerinin

Gülüşürlerdi sanki tepemizde

Öylesine bir kardeştik ki

Gidilmesi zor o günlere

Arada çıkıyoruz resimlerde

Sokakların adı mı kalmış

Bir tek onlarınki zihinlerde

Nasılsa bir köşeye sıkışmış

İlk verdiğimiz çiçekler neydi

İlk yazılan şiirler ne güzeldi

Aşkımız inanın o şehre özeldi

Öylesine bir hoşluk vardı ki içimizde

Şarkılarla şiirlerle uçuyorduk

Renkli balonlara dönmüştük

O zaman yol iz bilen yok haliyle

En son gökyüzünde görülmüştük

Hala inemedik kaldık öylece

Dr. Süreyya Önder