Online Üye
Online Ziyaretçi
Öylesine bir devirdi bizimki
Tepede küçük bir kartopuyduk
Hızla gözü kara inmiştik
Serde gençlik var deli-doluyduk
Büyümüştük sanki birdenbire
Biz o yaşta aşkı sevmiştik
Parçalanmıştık tatlı yüreklerde
Öylesine bir umuttu bizimki
Gece gündüze karışırdı ikimizde
Yıldızlar bizimdi güneş herkesin
Ellerimiz çoğunda boş kalsa bile
Derdi neydi ki ağustos böceklerinin
Gülüşürlerdi sanki tepemizde
Öylesine bir kardeştik ki
Gidilmesi zor o günlere
Arada çıkıyoruz resimlerde
Sokakların adı mı kalmış
Bir tek onlarınki zihinlerde
Nasılsa bir köşeye sıkışmış
İlk verdiğimiz çiçekler neydi
İlk yazılan şiirler ne güzeldi
Aşkımız inanın o şehre özeldi
Öylesine bir hoşluk vardı ki içimizde
Şarkılarla şiirlerle uçuyorduk
Renkli balonlara dönmüştük
O zaman yol iz bilen yok haliyle
En son gökyüzünde görülmüştük
Hala inemedik kaldık öylece
Dr. Süreyya Önder