Bazen Zaman

Bazen lebaleb kalabalıkta yalnız
Bazen dostla
Bazen de yâr ile geçen zaman

Bazen, sıcak bir ülkeye sığındığımız gibi
Kitapların müşfik dolu kucağına sığınıp
Yaşadığımız dünyayla uyum yasalarımızı kaybettiğimiz zaman

Bazen
Gönül evimizin en bilindik bir odasında
Ceberut çıkmazlara girdiğimiz zaman

Bazen
Sessizleşerek
Hislerimizle başbaşa kaldığımız
Kendimizle hesaplaştığımız
Hiçleri ve varları bulduğumuz zaman

Bazen
Bir hayâl ummanında yüreğimizde ki dalgalarla
Boğuştuğumuz zaman

Bazen de öylesine geçen zaman

Bazen, kalbimizin ta içinden geçirdiğimiz
Avuçlarımıza doldurduğumuz duâları
Rüzgâra salıverip
Ötelere gönderdiğimiz zaman

Bazen de göğümüzde ki kuşların
Ötüşlerinde ki sır dolu söyleşiye
Eşlik ettiğimiz
Yaptıkları dansla
Heyecanlandığımız
Kanatlandığımız zaman

Güneşin
Ayın
Yıldızın
Ağacın
Tabiatın
Kâinatın
O(cc)'nu zikredişine
Şahit olduğumuz zaman

Bazen
Hayâli yolculuklara çıktığımız
Hayâli diyarlarda dolaştığımız zaman

Bazen de kıymetini hiç bilmediğimiz
Geriye sarmayan
Ama hep hep geçen zaman

Geçen her lahza da
Sayılı nefeslerin tükendiği
Bizi ölüme yaklaştıran
O(cc)'na götürecek zaman

Doğumla başlayan
Ölümle bitmeyen
Saatlerin göstermekle acizleştiği
Sonların sonunda
Sonu son olmayan, zaman
...

F. Selçuk Soylu