Sen beni, ben seni…

Hiç bir zaman, evet hiçbir zaman

Birbirimizi anlamadık!

Ne kadar da aciz kaldık son günlerde

Hani cebimizde kelimeler biriktirmiştik

Söyleyecektik sevgi dolu sözler.

Ne yazık ki, öznesi sen, yüklemi ben olan cümleleri kuramadık

Seni seviyorum demeyi bırak

Allahım selamını bile çok görür olduk…

 

Bir birimizi kandırmayalım

Sevgimiz mi tükenmiş, saygı mı kalmamış

Yoksa dillerimiz lal mı olmuş?

Konuşamıyoruz.

Konuşacak ortak noktamız mı yok?

Ne sen hatırımı soruyorsun

Ne de ben sana merhaba diyorum…

 

Farkında mısın? Kedi ile köpek gibiyiz

Bir sebebi olmalı, yersiz kavgalarımızın

Neyi paylaşamıyoruz?

Gülmüyorsun eskisi gibi, suratın hep asık

Benimse içim hep buruk! Yüreğimde kor ateş

Saçların tarumar olmuş darmadağın

Benim de sakallarım birbirine girmiş

 Tıraş olamıyorum gamzelerim kaybolmuş

Saygımız mı kalmamış kendimize?

 

Önceleri çat kapı gelirdin, zile dahi basmazdın

Şimdi sokağımdan dahi geçmiyorsun

Yolunu değiştirmişsin!

Peki, ya gözlerim? Hani onları çok severdin?

Gözlerini kısar öylece bakakalırdın sevgiyle

Sahi hiç mi özlemedin gözlerimi?

 

Biliyor musun uykum da firari sensiz gecelerde

Yatağıma yatamıyorum, çıra gibi yansam da buz gibi.

Kedi gibi koltuğun bir köşesinde kıvrılıp kalıyorum.

Belim yanım tutmuyor, enkazın altında kalmış gibiyim

Kor ateşler içinde yansam da

Sol yanıma adeta karlar yağıyor sensiz.

Dayanamıyorum acılara, çıldırmak üzereyim

İlacım sendin,  nerede olduğunu da bilmiyorum.

Soramıyorum da yerini!

Sevgi denen ilacın tükendiğini söyleyeceğini,

Bilmekten korkuyorum…

 

Kaç zaman oldu oturup konuşmayalı

Ben unuttum sevgi dolu bakışlarını

Ellerindeki sıcaklığı

Miski amber ten kokunu,

Düşünüyorum da

Sanırım senin vurdumduymazlığın

Benim inatçılığım

Çanak tutuyor ayrılığa, tüm özlemlere

Kolay değil elbet alışkanlıklardan vazgeçmek

Benim tek alışkanlığım sensin

Senden vazgeçemem…

 

 

//Hiç bir şeyden asla vazgeçme! Çünkü vazgeçenler, yalnızca kaybedenlerdir. Abraham Lincoln//

Mustafa KARAAHMETOĞLU

14.12.2013