Toparlanıyorum şu sıralar

Yolculuk var çıkan fallarda

Rota hangi yöne döner

Hangi yöne düşer gölgem bilinmez

Bir veda olduğunu düşünme…

 

Ama yeni aşka gidişte değil

Biraz kendimden kaçış

Acı tatlı ne varsa arkamda bırakarak

Her ne yaşandıysa altına çizik atarak

Öyle işte…

 

Dünya kaç günlük

Neden her şeyi kendimize dert ediyoruz

Hamal geldik hamal gidiyoruz

Taşıdıkça omzumuza yükleniyor sıkıntılar

Neyin derdini çekiyoruz?

 

 

 

Gel gör ki beden yorgun

Gönül bedenden daha yorgun

Ne olacak bu işin sonu artık düşünmüyorum

Terk ediyorum sevgisiz anıları

Bundan sonra tek yaşam olacak

Değmesin keyfime gelecek yıllar

Sakın bir veda olduğunu düşünme

Kendimi bulmaya gidiyorum…

 

Vazgeçmedim ki bedenim ve

Gönlüm yorgun olsa da ne kendimden ne de senden.

Aldanma sakın!

Kuru yapraklar gibi sallandığıma

Sağlamdır köküm…

 

Yıkılmam dimdik ayaktayım

Kolay değil öyle rüzgârlara kapılıp gitmem

Bardak kırıldı diye su içmekten,

Son nefesime kadar yaşamaktan vazgeçmem…

 

Hayat denen dallarımda

Fırtınalar koptu

Yine de umutlarımdan vazgeçmedim

Kıyametler kopsa da yüreğimde

Yarınlarımın baharıyım

Kışın ardında çiçek açarım

Sakın bir veda olduğunu düşünme

Kendimi bulmaya gidiyorum...

 

‘’Yetim kalmış yüreğimin yalnızlığı sen gelirsen son bulacak’’

 

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

06.12.2013