Pabuç

      pabuç

O bulutlar birden karardı

Kızmasıyla ağlaması bir olmuştu

Bilirdi tarlanın baş belasıydı

Çocuğun yeni kardeşi doğmuştu

Yoktu ya okuması yazması

Onun anası hiç ağlamazdı

O koskoca güneş inadına

 Gözlerine gözlerine sokuldu

Çocuğun pantolonu yırtıktı

Işığa zoraki selam durdu

Birazdan gelirdi gökkuşağı

Onun babası da koskocaydı

Duyan geldi görmeye bacısını

Ev komşularla çoktan dolmuştu

Ufacık demişti köyün Ayşe ablası

Anası, babası bir de o çirkin bacısı

Sarmıştı her tarafını tezek kokusu

Bir de Âliyi unuturlarsa korkusu

Dr.süreyya önder