Ömür Geçmekte

Bir yudum suya

Hasretmişçesine, çölün ortasında…

Güneşi özlercesine

Gün ışığının yokluğunda…

Bir katre sevginin

Acı veren özlemini yaşarken,

Yalnızlık denen girdapta.

Ömrün kalan yarısı,

Uzakmışçasına ebediyet

Ve sessizliğin çıldırtan yankısı…

Ne tezat,

Hükmü sürerken dünyanın kalabalığı…

Yakın ve uzak,

İki ucun mesafesi.

Güzel ve çirkin

Doyumsuzluğun göstergesi…

Ne dün ne de yarın,

Hani kıskacı zamanın.

Ve aşk denen yanılgı

Sonucu o büyülü duyumsamanın.

Ömür geçmekte

Tezat mefhumların gölgesinde,

Ne çare;

Sözüm geçmedi gitti şu kadere.

Ne yerdeyim

Ne arş-ı âlemde,

Sustum, beklemekteyim

Hükmünde iken

Kâinat denilen bilinmezliğin.