Gülşah Olur

Gam çekince şairi, her dize bir ah olur.

Nam alınca şarkılar söylenir ah vah olur.

Seyyahlara han olan şu kargışlı acunda

Olmaz denen facia, an gelir, eyvah olur!

Ey ömrümün baharı, senin keskin rüzgârın

Yüreğimde bir hüzün, bir ürperti bah olur.

Alevinle titrerken şamdandaki mum gibi

Karanlıklar delinir, geceler sabah olur.

Eritirken vücudu, onmaz aşkın ateşi

Ruh bedenden ayrılır, çöllerde seyyah olur.

Kaç asırdır dinmeyen yanardağın lavıyla

Âşıkların yüreği yanar simsiyah olur.

Ey denizler perisi, senin gökçe gözlerin

Meftunlara hükmeden bir emsalsiz şah olur.

Varaka’nın elleri, bu aşk ile yanarken

Dokunduğu her nesne sanki bir Gülşah olur.

Mesut İlkay YANIK