Beyaz Güvercinim

 Beyaz güvercinim

Beyaz güvercinim,minik kuşum,

Hatırlar mısın kalbimi çaldığın günü

Yuva yapmıştın aniden  yüreğime

Göz kırptığında  şimşeğin  kalbime

 Yağmurdan kaçarken ıslanmamak için

Çarpıştığımız o anda yanmıştı içim

Durmuştu an , kancanı  yüreğime takmıştın

Renksiz, karanlık dünyama ışık katmıştın.

Çarpışınca durmuştu sanki zaman

Konuşamamıştım ya hani o an

Yasak konulmuştu sanki sözlerime

Değdiğinde gözlerin  gözlerime.

Islanmıştım, hemde sırılsıklam

Ama yağmurdan değildi ıslaklığım

Seni gördüğüm o anda bitmişti yalnızlığım

Ama başlamıştı yakan kavuran yürek sızım

Yağan yağmura ve soğuğa inat

Bakışınla kavrulmuş  yanıyordum heyhat

Ateşinden  harlandı kor oldu yüreğim

Sende yittim, kayboldu aciz benliğim

İlkbahar  kokulum, sende buldum baharı

Söndürüver ,gel de içimdeki  bu  harı

Sen olduktan sonra yanımda

Ne korkarım kıştan,ne de ararım baharı

Beyaz güvercinim,minik kuşum

Ben yokum artık ,sende kaybolmuşum

Sen varsın ya artık, huzurum , huşum

Seni yüreğimin baş köşesine oturtmuşum

Hoş geldin dünyama minik kuşum

Yaşama dönüştü sana uçuşum

Bitti yalnızlığım ,yok artık hiç sızım,

Ben huzuru sende bulmuşum.

Ben Huzuru Sende Bulmuşum...

Muzaffer kula(şiiristan 1 adlı kitabımdan)