Şair

Şair

Yirmi dokuz harfi tek tek sıraya

Dizerek, kalemle ezendir şair.

Noktayı, virgülü koyar araya

Gözünden mürekkep süzendir şair.

“E” de bükülürken kıvrılır “S” de

“B” de gözlük takar, şişiyor “D” de

Şiirle kendini eder ifade

Uykuyu, düzeni bozandır şair

“Ğ” de yumuşarken “Ç” de sertleşir

Harfler ile konuşarak dertleşir

Anlı açık, dik yaşayıp mertleşir

İlim deryasında yüzendir şair

“O” da yuvarlanır “V” de yarılır

Gece kalkar kalemine sarılır

Saydamdır yüreği hemen kırılır

Edebi hayata düzendir şair.

“Ö” de noktalanır “C” de kıvrılır

Sözün ateşinde yanıp kavrulur

“L” de köşe alır “J” de savrulur

Bozuk her düzene kızandır şair.

“I” da düzlenirken şapkası “İ” de

Yazarak doyuyor şairde mide

Evlat gibi olur emek git gide

Gönül harmanında tozandır şair.

“R” de ayaklanır “P” tek gözlüğü

Karıştırır bakar her gün sözlüğü

Ne bir hakkı vardır nede özlüğü

Hicivle haksızı üzendir şair.

“Y” de kuyruk alır “Ş” de şaşırır

Sevdasını yüce dağdan aşırır

Yüreğinden damlaları düşürür

Gönülden gönüle gezendir şair.

En ufak noktada, ünlemde başka

Beyaz bir sayfaya, yeni bir aşka

Getirir konudur cananı köşke

Yârin mevsiminde hazandır şair.

“M” de “N” de düzen verir yazıya

Son harf “Z” de gem’i alır azıya

Yufka gibi lafı sarar bazıya

Şom ağızları hep büzendir şair

Bekir’im, “K”lara bak dirsek gerendir

Sevinçle hüznünü aşka örendir

Boşa değil görmeyeni görendir

Kantar tartmaz aşka mizandır şair.

Bekir Akbulut

24.08.2012