Tut Ki...

Tut ki;

Farklı bir zaman

Bilinmedik bir mekân

Henüz yolu yarılamamış iken…

Diller lal,

Kulaklar sağır,

Muzip bir tebessüm yüzünde beliren, zaar.

Efkâr ne kelime

Neşe, aşk’tan sonra gelen

İlk iki hece.

Yol yakın,

Hüzünler bize dargın

Güller pembe, kırmızı

Kalbimde ince, derinden bir sızı.

Söze ne hacet,

Gözlerdir her şeye tek namzet.

Tut ki;

Başka bir zaman

Yeter ki; tut elimi,

Yapraklar dönmeden kırmızıya

Yağmurlar yağmadan,

Vakit geçe dönmeden.

Ilık bir meltem

Alıp, götüren çok uzaklara,

Yorgun bedenim

Dinlensin hüznün rehavetinde.

Tut ki;

Yıldızlar şahit olsun

Gecenin hükmünde.

Tut ki;

Dinsin şu fırtına

Aciz gönüllerde…