Eskici

                                   Eskici

Sokaklarda başladı yine bir ses.

Sabahtan akşama kadar yalnız bırakmaz artık sokakları.

Eskileri toplayan bir adam

Yüreği bembeyaz ama sıfatı kapkara

Sokakların kiri sinmiş üzerine.

Hayatın zorluğu ayna tutmuş adama.

Güneşin ateşi kavurmuş ceplerini.

Gözleri kömür gibi adamın

O bir baba.

O baba sessiz, baba çaresiz.

Eskici! Diye bağırıyor caddelerde.

Caddeler sessiz,

Bomboş kaldırımlar.

Kimsesiz.

Elindeki tahtadan el arabasını sürüyor sokak sokak.

Bir umut. Sadece küçük bir umudun getireceği bir ekmek,

Eskici!

Bekle biraz.

Çok eski olmasa bile vicdanıma gömdüğüm üç beş dost var.

Al hayrını gör!

Ben hep hayırsızlıklarını gördüm.

Sen hayrını gör.

Üstü sende kalsın.

Tek parça istemem onlardan.

Gidenden yadigâr aşk yarası,

Kokma al hadi!

Buda eski, taze ama eskimeye yüz tutacak inşallah.

Kurtar dedim beni bu eskilerden!

Neyim varsa al hadi.

Unutmuştum neyim varsa al derken,

Hiçbir şeyimin olmadığını

Doğru ya, herkes gitti.

Bir başınayım Elazığ da.

Elazığ bir başına

Yalnızlığımıza dost olduk biz.

Haberin yok mu eskici?

Şimdi iki kıtalı şiirlerimde anılarım saklı.

Anılar eskimeyen tek şey.

Şimdi sokaklarda yalnız,

Eskiciler geçmiyor artık.

Eskicilerde eskidi.

Onlarda yalnız bıraktı bizi.

Büşranur Erayabakan