Emrivaki Yürüyüş

Gülünesi dünyaya getirildim

Vazgeçilmez borca girdim doğmakla

İlk,

Ellerimi yüzüme örtü yapmadan ağladım

Çok geçmeden,

Akıl ve yürek hazinesi verilerek

Eğleşmeden menzile dörtnal koşan

Yorulmaz, uyumaz, zapt edilemez

Üryan ve abraş bir kısrak

Güney istikametinde son bulacak

Çetin yolculuğa çıkardı beni

Yürüdüm,

Yollar kalabalık

Yürekler bomboş ve çıldırasıya örtük

Bazı buğulu

Nadir açıktı

Gönlünü alçaltıp

Kendini yücelten nadide bedenler

Harami hendekler

Sır kuyular

Tomurcuk saplı hançerler öptüm

Aldığım yaralardan sığınağıma çekildim

Şaşkın insanların

Cennet umuduyla

Topladıkları sevapların

Tanrı’nın verdiği

Ekmek ve su için yetmeyeceğini

Hayâsız süren hayatın

Har olduğunu anladım

Ve ellerimi yüzüme örtü yaparak ağladım.

Ali AKIN

Konya, Ocak 2014