Coşar'dan Coşari'ye

COŞAR’DAN COŞARİ’YE

İkinci kitabım oldu bahane

Dostlarla buluştum bu gün sahnede

Her şey mükemmeldi her şey şahane

Ben, bana alıştım bu gün sahnede

Yazdıkça yüreğim kâinata eş

Önceden gözümde sahne tüy idi

Ben böyle heyecan görmedim kardeş

Sahne küçüldükçe salon büyüdü

Dostun gösterdiği koca sevgiyi

Bilmem hak ettim mi, hak etmedim mi?

Dilin anlattığı onca övgüyü

Bilmem hak ettim mi, hak etmedim mi?

Şair mi, dumansız yanan kor imiş

Aşkın gönüllere yerleşkesi bu

Coşar’dan Coşari olmak zor imiş

Yürekle kalemin bileşkesi bu

İbrahim COŞAR