Sensizlik Ölüm Bana

sen yoksun saçlarım okşanmaya hasret sevginle
yokluğunda yıldızlar parlamıyor hiç gökyüzümde
aşk çalmıyor kapımı çünkü gönlüm sende rehine
sensiz sadece yüreğimin boşluğu kaldı sinemde
acı şimdi her dem yaşam karemde dans ediyor
saçımdaki aklar, yüzüme buruk gülümseme veriyor

solan yaprak misali yılların izi kaldı yüzümde
tükeniyor düşlerim sensiz geçen her günümde
yokluğunda yaşanmamış arzular diziliyor önüme
kanıyor yüreğim acısı katmer katmer içimde
artık küsmelerdeyim gözüm hiçbir şey görmüyor
son durağında ömrün pişmanlıklar fayda etmiyor

didinmem yaşamak için, rotam hep sana nedense
ve ağlarken hasretinle ellerim daima böğrümde
ruhum iflasta vermiyor nefes, yaşıyorum öylece
sen söyle sevdiceğim buna yaşamak denirse
ömrümün son perdesi yalnızlık başrolü oynuyor
söyle neye yarar yaşamak, böylesi her gün öldürüyor.


Canan Onuş_2009_İst.