Dur De Geçen Zamana...!

Düşünce de bir fıtrat eğer aksarsa ayak
Kadere gonca olmak kuruduysa bağ ne zor
Viran olmuş gülşeni koyverme sen hemen yak
Bülbül küşmüşse güle yanar kor içinde kor

Hasreti buram buram aşkı anlatır her söz
Bir bağbozumu gibi güller yere şaçılır
Sönmeye ramak kalmış ateş içinde son köz
Bir yol daha var deyip sonsuzluğa açılır

Gönüllere köprüler kurarsın yavaş yavaş
Saltanatın belirsiz, padişah mısın şah mı ?
Hergün gönül ülkende verirsin binbir savaş
Sevmek korkulu rüya, yoksa sevda günah mı?

Yangın yangın içinde her gün binlerce soru
Alev denizlerinde sallarken kolun kürek
Bir semavi çağrıya kulak vermek en zoru
Dur...! de geçen zamana nasıl dayanır yürek

Ömrünün son noktası nafiledir gözyaşı
İndiğin yokuşları ağır ağır çıkarsın
Eyvah diyerek geçen günlere vurup başı
Yandığın alevlerin külleriyle yıkarsın...!

ELİF KESKİN (KARABULUT) ŞİİRLERİN ŞAİRİ...

06/01/2014 01:20