Sessiz Gemi...

Ziyadesiyle ahenkli bir düzenek

İnsan denen bilinmez.

Kimsesiz zaman zaman,

Öylesine yalnız

Bazen inanılmaz biçare

Mecnun gibi deli divane,

Leyla’sı çoktan

Yitip gitmiş

Akıl bedeni terk eylemiş.

Sessiz bir gemi yol almakta

Ta okyanusun ortasında,

Geminin kaptanı ölüm,

Ruhsuz bedenler

Görünmez yolcuları

Eşliğinde hüznün.

Yıkıp geçmekte deli dalgalar

Sürüp giderken fırtına…

Hayat işte,

Gerçek işte;

Her şey ve herkes birer birer

Âlemi terk etmekte,

Bugün varız

Yarınlar yalan.

Eksik olan ne,

Fazla olan kimde.

İhtiraslar sürüp giderken,

Eşlik eden mazluma

Akıttığı gözyaşı.

Sağım solum sobe,

Hayır, saklanmadım işte,

Tam da buradayım,

Tam ortasında oyunun;

Ara sıra karışsa da hile

Pes etmek yazmıyor defterimde.

Son sözü söyledim,

Allah bir ki

Yemin ettim.

Ne tek bir söz

Ne de yakarış

Dudaktan dökülen

Ne tek damla yaş

Gözden süzülen…