Cananım

Hayalimdeki ceylanın misk-i amber kokusunu

İçerime çeke çeke nefsimi yaktım cananım

Dokunamadığım tenin en yumuşak dokusunu

Dudaklarımda hissettim eridim aktım cananım

Düşündükçe sevdim seni, sevdikçe özleme düştüm,

Kendi kendimin bendini aşkınla yıktım cananım

Yarınsız sevda yolunda derviş gibi yandım, piştim

Acılardan bazen sarhoş bazen ayıktım cananım

Yıldırım düştü buluttan sol yanımdaki kâseye

Seni kutsal tohum gibi gönlüme ektim cananım

Ayrılık denen korkunun yarattığı vesveseye

Sakın düşme, bu son olsun, son diyecektim cananım

Ulaşılmaz dağ gibisin her bayırda her düzde sen

Vuslat için her gün ümit etmekten ürktüm cananım

Coşari sevgine âşık, gecede sen, gündüzde sen

Ben sevgini kaybetmekten ömrümce korktum cananım

İbrahim COŞAR