Gözden Uzak

Belki de çıkıp gitmek

Rahmanın ışığında,

Terk eylemek nefsin

 Ve düşüncenin külfetini.

İzafi bir terk ediş aslında

Sadece O’nun himayesinde.

Uzaklaşmak yanlışlardan;

Hani, doğrularını tek tek yıkan…

Gözden uzak durmak

Bir o kadar gönülden ırak.

Gerçi var mıydı söyle

Bir yanılsamaydı belki de

Bu kadar yakın sanmak…

Yıkılmadım zira

Hep inandım.

Ne fark eder;

Şu sefil yalnızlığım

Koruyan, gözeten

Doğruyu gösteren

Yürekten sevdiğim

Sevildiğimi bildiğim…