Üşümesin Ellerin

Buğulanmış gözlerin kirpiklerin nemlenmiş,

Acı bir tebessümle duyguların gemlenmiş,

Filizlenen heceler dudağında demlenmiş,

Bir kötürüm yürekte buz tutmuş hayallerin!

Koy kalbime ısınsın üşüdüyse ellerin!

Zehiri bal eyleyip geçtik sevda yolundan,

Düş de dene bakalım kim tutacak kolundan,

Umutların dökülür yaprak gibi dalından...

Niye böyle perişan hale düşmüş hallerin?

Koy kalbime ısınsın üşüdüyse ellerin!

İçimde fırtınalar aşk olsun yetişene...

Çetrefilli yollarda acımazlar düşene,

Bir tekme de sen vurma ateşinde pişene,

Yar bilip her bülbülü şakımasın dillerin!

Koy kalbime ısınsın üşüdüyse ellerin!

Sevdikçe çoğalırsın yüreğini tutma dar!

Narı nura çevirir seven karı eyler har,

Düşerse aşkın közü gözleri sarar efkâr,

Seni de bir kuytuya atar kavak yellerin!

Koy kalbime ısınsın üşüdüyse ellerin!

Mühürlendim kalbine ister taşı ister sil!

Bülbül güle kanadı, ağladı bülbüle gül,

Ciğerin yanmıyorsa seninki sevgi değil,

Koşma namert peşinden çabuk solar güllerin!

Koy kalbime ısınsın üşüdüyse ellerin!

Ankara-10.02.2014

Ümit Zeki SOYUDURU