Karanlıktaki Yüzüm

Gecenin sert rüzgar soğukluğu içinde 
Dağlarımdaki patikalardan yüreğime 
Işığa ulaşacakmışım gibi zirveye 
Kızgın alevler içinde köz odun oldum 

Ruhumun kapkaranlık dehlizlerinde 
Zihnimin en zifiri karanlıkları içinde 
Ateş böceğinin olmadığını bile bile 
Gerçek mutluluğun peşinde koşar oldum 

Denizlerin mavi derinliklerinde 
Aşağılara doğru inerken zeminine 
Okyanusların simsiyah diplerinde 
Alemi deryada küçük bir damla oldum 

Başımı kaldırınca gökkubbeye 
Işıldayan bir yıldız görmeyince 
Karadan da kapkara bir gökyüzünde 
Saf mavinin peşinde pervane oldum.. 

Şimal Güney ( HA )

28 Haziran 2009